Podstawową zasadą wszystkich projektów badawczych EC jest shared cost (czyli współudział w finansowaniu badań).
Co najmniej połowę środków powinien wnieść realizator, pozostałą zaś część wnosi EC. Są możliwe
dwie drogi realizacji projektów:
- total cost - tryb przewidziany dla instytucji z budżetem analitycznym (firmy, instytuty badawcze).
Zasada shared cost jest tu realizowana w sposób jawny;
- additional cost - tryb przewidziany dla instytucji nie mających analitycznego budżetu (uniwersytety).
Zasada podziału kosztów jest realizowana następująco: w projekcie rozliczane są tylko środki
wnoszone przez EC, a drugie tyle środków jest jedynie deklarowane przez jednostkę badawczą.
Wiąże się z tym zakaz finansowania stałych pracowników ze środków EC, gdyż powinni być oni
finansowani w całości ze środków wnoszonych przez jednostkę badawczą.
EC postanowiła, że w okresie dostosowawczym wszystkie jednostki badawcze z krajów Środkowej
i Wschodniej Europy (CEEC) powinny startować w jej projektach w trybie 'additional cost'
i dodatkowo zezwoliła na opłacanie stałych pracowników, obniżając jednakże narzut instytucji do
10% kosztów bezpośrednich. Nie wiadomo, czy takie preferencje zostaną utrzymane po stowarzyszeniu
z 5PR. Trwają negocjacje z Radą Ministrów, aby Polska stała się krajem stowarzyszonym
z Programem (podobny status mają: Norwegia, Izrael i Lichtenstein). Kraje stowarzyszone mają pełne
prawa uczestnictwa i uzyskiwania dofinansowań na zasadach, jakie obowiązują kraje członkowskie EU.
Podstawową zasadą wszystkich projektów badawczych EC jest shared cost, czyli współudział
w finansowaniu badań. Co najmniej połowę środków powinien wnieść realizator, pozostałą zaś część wnosi EC.
Polskie zespoły badawcze powinny już być w trakcie przygotowywania się do udziału w pracach
Piątego Programu Ramowego. Jednak przewidywana jest większa elastyczność w terminach, z tym,
że nadal mają być otwarcia w konkretnych terminach oraz tematy otwarte w sposób ciągły.
Ostateczna procedura składania wniosków nie jest jeszcze opracowana. Zwraca się jednak uwagę
na konieczność zmiany oceniania wniosków (w 4PR tylko 1 wniosek na 6 był przyjmowany do finansowania).
Żaden dokument nie może się wydostać poza obręb pokoju, w którym się je opiniuje.
Każdy z ekspertów ocenia około 10 projektów w ciągu 5 dni. Każdy projekt ma swoją metryczkę oraz
formularz, na którym są pytania, przy których zakreśla się odpowiedź 'tak' lub 'nie'. Wybraną
odpowiedź należy uzasadnić na piśmie oraz ocenić w granicach od 1 do 5 punktów.
Pytania dotyczące projektu są następujące (należy wziąść je pod uwagę przy tworzeniu wniosków):
- Czy wniosek rzeczywiście dotyczy zapowiedzianej problematyki ?
- Czy i jak projekt uwzględnia 'wymiar europejski' ?
- Jaki jest potencjał wdrożeniowy projektu ?
- Jak autorzy projektu oceniają swoje szanse na rynku ?
- Jak oceniają ryzyko, konkurencję ?
- Jakie są cele, innowacyjność i rezultaty projektu ?
- Według jakich kryteriów mierzy się osiągnięcia ?
- Jaki jest sposób oceny ?
- Plan eksploatacji:
- Dlaczego ten projekt się opłaca ?
- Jak pasuje do strategii całej instytucji, jej dalekosiężnych planów ?
- Czy dostatecznie dobrze opisano prawne aspekty projektu, w szczególności prawo własności intelektualnej ?
- Czy są przewidziane wszystkie ewentualności ?
- Plan pracy w podziale na partnerów, w czasie, w przestrzeni:
- Czy jest prawidłowa logistyka projektu ?
- Bardzo ważne określenie wyników pośrednich (tzw. milestones).
- Kierowanie i organizacja projektu:
- Czy przebieg procesu decyzyjnego jest opisany precyzyjnie ?
- Czy są przewidziane ekstremalne sytuacje, np. w której jeden z partnerów przestanie aktywnie
współpracować (conflict resolution) ?
- Ocena wnioskodawców, ich liczba, rola, umiejętności i doświadczenie, czy są wystarczające do osiągnięcia zamierzonego celu ?
- Ocena czasu trwania i środków (duration and resources); różne kraje mają różną strukturę kosztów.
Powrót na stronę główną